Degi Ýslenskrar nßtt˙ru fagna­

Degi Ýslenskrar nßtt˙ru fagna­

═ gŠr var Degi Ýslenskrar nßtt˙ru fagna­ ß řmsan hßtt. R˙nar Pßlmason, bla­ama­ur ß Morgunbla­inu fÚkk Fj÷lmi­laver­laun umhverfis- og au­lindarß­uneytisins, og var Hj÷rleifi Guttormssyni veitt Nßtt˙ruverndarvi­urkenning SigrÝ­ar Ý Brattholti. Ůa­ var SvandÝs Svavarsdˇttir, umhverfis- og au­lindarß­herra, sem veitti ver­launin vi­ ath÷fn rß­uneytisins Ý birkilundi vi­ ┴rbŠjarsafn.

Vi­ sama tŠkifŠri flutti Pßll ┴sgeir ┴sgeirsson ßvarp, sem mß finna Ý heild sinni hÚr fyrir ne­an.

 

?KŠra afmŠlisbarn Ëmar Ragnarsson, hßttvirtur umhverfisrß­herra og gˇ­ir gestir.

A­ Štla sÚr a­ tala um nßtt˙ruvernd ß ■essum sta­ vi­ ■etta tŠkifŠri og yfir hausamˇtum ■eirra sem hÚr eru vi­staddir er svolÝti­ eins og a­ bo­a bindindi ß ßrsfundi gˇ­templara.

Vi­ sem unnum Ýslenskri nßtt˙ru ■urfum samt a­ minna okkur ß ■a­ ß hverjum degi a­ vi­ b˙um vi­ mikil forrÚttindi bori­ saman vi­ a­ra Ýb˙a jar­arinnar. Vi­ b˙um dreift Ý stˇru landi og hver einasti ═slendingur hefur innan seilingar vi­ heimili sitt nßnast ˇsnortna nßtt˙ru.

Enn■ß.

Vi­ getum gengi­ um vÝ­ßttur Mosfellshei­arinnar, reika­ um skˇga Hei­merkur e­a gengi­ ß Esjuna, L÷­mund, Hßsker­ing e­a Snˇk.

┴ ÷llum ■essum st÷­um getur ■urft a­ horfa vandlega eftir ummerkjum eftir manninn og allt hans br÷lt ß yfirbor­i plßnetunnar. Fßein skref frß hylkinu ˙r gleri og stßli og vi­ st÷ndum Ý s÷mu sporum og forfe­ur okkar, berskj÷ldu­ ß vÝ­avangi og lÝf okkar allt ß valdi nßtt˙ruaflanna.

═ nßvist ■ess sem er okkur svo miklu stŠrra finnum vi­ mj÷g au­veldlega hvernig nßtt˙ran er hi­ sanna heimkynni okkar. Ůar ver­um vi­ aftur a­ ■vÝ dřri sem vi­ raunverulega erum. Ůar vakna skilningarvit sem ekki er ■÷rf fyrir Ý mannger­u landslagi steinsteypu og malbiks.á Hvort sem vindurinn rÝfur Ý hßri­ og rigningin rekur manni kinnhest e­a sˇlin kyssir votan vanga ■ß finnum vi­ ÷ll a­ ˙ti Ý nßtt˙runni ver­ur ma­ur heill ß nř. Mannskepnan ■rˇa­ist ekki til ■ess a­ ey­a Švinni innan steypta veggja Ý trylltri leit, ß hlaupum til svokalla­ra metor­a me­ anna­ auga­ ß klukkunni. Ůa­ umhverfi sem vi­ h÷fum b˙i­ okkur sÝ­ustu ßrhundru­ er ekki hollt fyrir okkur og ■a­ er a­eins Ý rÝki nßtt˙runnar sem vi­ finnum tˇmleikann hverfa og vi­ ver­um heil ß nř.á ═slensk nßtt˙ra er ÷flugri en ÷ll me­fer­ar˙rrŠ­i vorra daga samanl÷g­. H˙n er lÝkami ■jˇ­arinnar, mˇ­ir okkar allra, fˇsturj÷r­ og frumkraftur.

A­ ■essu s÷g­u mŠtti Štla a­ um nßtt˙ruvernd rÝkti ■jˇ­arsßtt ß ═slandi og vÝ­tŠk samsta­a um a­ vernda okkar ÷ldnu fˇstru sem ß brjˇstum bori­ og blessa­ hefir oss.

Svo er ekki.

┴ri­ 1970 skrifa­i Halldˇr Laxness frŠga grein sem heitir Herna­urinn gegn landinu. Ůar birtist beisk ßdeila ß me­fer­ ═slendinga ß nßtt˙ru landsins, hugsunarlausa framrŠslu og stjˇrnlausa grŠ­gi sem rÚ­i fer­ vi­ uppbyggingu virkjana ß ═slandi.

N˙ eru 110 ßr frß fŠ­ingu spßmannsins sem ■ar minnti okkur ß nau­syn nßtt˙ruverndar en ma­urinn sem me­ skrifum sÝnum og hugmyndum var­ kveikjan a­ grein Halldˇrs er enn a­ skrifa Ý bl÷­in og fylgism÷nnum ávi­ sjˇnarmi­ hans vir­ist lÝti­ hafa fŠkka­.

Hugmyndin um a­ nßtt˙ran sÚ eitthva­ sem ma­urinn hefur leyfi ef ekki beinlÝnis skyldur til ■ess a­ nřta og megi beita ■eim me­ulum og a­fer­um sem tiltŠkar eru hverju sinni er nefnilega langt frß ■vÝ horfin ˙r Ýslenskum hugarheimi. ┴ hverjum degi er tala­ um a­ fallv÷tnin renni ˇbeislu­ til sjßvar engum til gangs og ■a­ sÚ Ý besta falli blßeyg sveitamennska og van■ekking a­ virkja ekki ■a­ sem virkjanlegt er.

Vi­ erum lßtlaust barin Ý h÷fu­i­ me­ ßh÷ldum sem heita: nřtanleg fallorka ß ═slandi, sŠstrengur til orku˙tflutnings e­a skynsamleg nřting nßtt˙ruau­linda. Helsta brjˇstv÷rn virkjunarsinna og framkvŠmdamanna, mßlali­i hinna duglegu er Landsvirkjun risavaxi­ fyrirtŠki Ý opinberri eigu sem beitir, sßlarlausum hagkvŠmnisr÷kum, ßrˇ­ri, m˙tum, falsar skřrslur og k˙gar vÝsindamenn til hlř­ni allt eftir ■vÝ hva­ hentar hverju sinni.

Stjˇrnmßlamenn tala helst um nßtt˙ruvernd ■egar ■eir ß tyllid÷gum vilja tala upp Ý eyrun ß kjˇsendum sÝnum. Ůß getur henta­ a­ breg­a yfir sig grŠnni skikkju sem borin er ■ˇ ß bß­um ÷xlum og gott a­ vitna Ý ■jˇ­skßldin og segja ß vÝxl Fjalladrottning mˇ­ir mÝn e­a Land, ■jˇ­ og tunga ■renning s÷nn og ein... En ■egar tali­ er upp ˙r k÷ssunum er ■jˇ­in gufu­ upp nema fßeinir l÷gfrŠ­ingar og ˇhŠtt a­ hengja skikkjuna grŠnu aftur inn Ý skßp.

Ůa­ er barist um ═sland. Orustan stendur milli ■eirra sem vilja fˇrna hratt minnkandi au­lind ˇspilltrar nßtt˙ru ß heimsvÝsu fyrir stundargrˇ­a heima Ý hÚra­i og hinna sem hafa ßtta­ sig ß ■vÝ a­ okkur ber a­ var­veita ═sland og nßtt˙ru ■ess fyrir komandi kynslˇ­ir.á Ef allir jar­arb˙ar heg­u­u sÚr eins og ═slendingar ■yrfti j÷r­in og au­lindir hennar a­ vera margfalt stŠrri en raun ber vitni. Ůannig erum vi­ Ý rauninni ■ßtttakendur Ý al■jˇ­legu neyslufyllirÝi sem er Ý bo­i komandi kynslˇ­a.

Svok÷llu­ rannsˇknarleyfi hla­ast upp ß skrifbor­um embŠttismanna og er stefnt gegn nßtt˙ruperlum Ý ÷llum landsfjˇr­ungum. Orkuveita ReykjavÝkur vill fß leyfi til a­ virkja Aldeyjarfoss. BŠndur undir Eyjafj÷llum reka fÚ ß ÷rfoka afrÚtti ■vert ß rß­gj÷f fŠrustu vÝsindamanna og samt÷k vÚlamanna ß fj÷llum berjast gegn stofnun ■jˇ­gar­a og tÝmabŠru skipulagi Ý sta­ stjˇrnleysis ß hßlendinu. Heimamenn Ý Ůingeyjarsřslum reistu kÝsili­ju ß b÷kkum Mřvatns og boru­u Ůeistareyki Ý tŠtlur. Undir flaggi bygg­astefnu var hßlendi Austfjar­a lagt Ý r˙st, Hafrahvammaglj˙fur ey­il÷g­, fossar J÷kulsßr Ý Fljˇtsdal ■urrka­ir upp, heitum uppsprettum og einstŠ­um nßtt˙ruperlum og dřralÝfi drekkt fyrir stundarhagsmuni.

ReykvÝkingar og nŠrsveitamenn-stˇr hluti ■jˇ­arinnar tekur nau­ug viljug ■ßtt Ý stŠrstu lř­heilsutilraun allra tÝma um langtÝmaßhrif brennisteinsmengunar ß heilsu almennings. Austanßttin ber lßtlaust yfir okkur eitur frß Hellishei­arvirkjun og borholum ß hei­um uppi.á Og mennirnir me­ borana bÝ­a ˇ■reyjufullir eftir leyfunum til a­ bora meira og dřpra hva­ sem lÝ­ur rannsˇknum sem sřna a­ hßhitavirkjanir geta valdi­ tjˇni ß heilsu ■eirra sem b˙a Ý nßgrenninu.

Ůessum herna­i gegn landinu ver­ur a­ linna. Ekkert ver­ ß kÝlˇwattstund er nˇgu hßtt til ■ess a­ vi­ megum spila lottˇ me­ lř­heilsu ■jˇ­arinnar nÚ heldur selja ■a­ sem vi­ eigum ekki heldur deilum me­ ÷llum heiminum og hans ˇfŠddu b÷rnum.

Eina ˙rrŠ­i­ sem getur talist rÚtt og si­legt er a­ lifna­arhŠttir okkar ver­i sjßlfbŠrir og spilli ekki nßtt˙ru heimsins meira en or­i­ er. Ůa­ er okkar hlutverk a­ beygja af ■eirri lei­ ˙trřmingar og ar­rßns sem mannkyni­ er n˙ statt ß og ■ˇtt vi­ lifum ■a­ lÝklega ekki a­ sjß marktŠkar breytingar ■ß getum vi­ ekki seti­ hjß vegna ■ess a­ vi­ eigum von um ar­ af orkus÷lu um sŠstreng til ˙tlanda e­a ■Šgilega innivinnu hjß Landsvirkjun.

Nßtt˙ruverndarmenn eru fßir og smßir og raddir ■eirra dreif­ar. Ůeir mega sÝn lÝtils gegn lymskubr÷g­um stˇrfyrirtŠkja sem sŠkja fram ß m÷rgum vÝgst÷­vum og bjˇ­a sÝnar svikasŠttir, lausn ß stundarvanda, ˇmˇtstŠ­ilegt tilbo­ Ý fj÷regg e­a foss. Vi­ ■urfum a­ hrˇpa hŠrra, vÝ­ar og oftar ß ■ß hjßlp sem nßtt˙ran ■arfnast.

Ůegar seinasti fossinn ß ═slandi hefur veri­ virkja­ur, sÝ­asta hverasvŠ­i­ ey­ilagt og hßspennum÷strin var­a sjˇndeildarhring okkar hvar sem vi­ komum ver­ur ekki spurt hver ger­i ■etta heldur hva­ ger­ir ■˙ til ■ess a­ koma Ý veg fyrir ■etta.?


SvŠ­i

  • Facebook
  • Vimeo
  • Soundcloud
  • RSS