Að trúa á börnin sín
Skrifað af Auði Jónsdóttur 19. febrúar 2007
Að trúa á börnin sín
Um daginn slysaðist ég inn á spítala í Barcelona þar sem mér var skellt í blóðprufu hjá ungri konu með blítt bros. Meðan konan þreifaði eftir æð sagði hún rólyndislega að sig langaði að heimsækja Ísland.
Af hverju? hvíslaði ég með samanpírð augu.
Af því að ég hef séð myndir af landinu. Hún smeygði nálinni undir húðina. Náttúran er hrein og falleg; þar er líka mikið af fjöllum, ég er hrifin af fjöllum.
Síðar um kvöldið rölti hún á milli sjúkrarúma. Leiddi grátbólgna stórfjölskyldu frá rúmi afa gamla, sussaði á fáklædda kærustu vöðvabúntsins í næsta rúmi og snýtti þroskaheftri stúlku sem hafði snökt ákaft þegar stórasystir hennar skaust eftir kaffibolla.
Ég geispaði í rúminu mínu og rifjaði upp að konan hafði sagt mér að hún væri mikið fyrir skíði, göngutúra og klettaklifur, allt sem viðkom fjöllum. Hún bar áhugamálin með sér, stælt en þokkafull í hreyfingum meðan hún sveif um gólfið í hjúkrunarfræðingsgallanum. Það hvarflaði að mér að hún ætti sér sitt framtíðarland sem birtist henni á næturvöktum, land þar sem mannúð og náttúruvernd væru hafðar að leiðarljósi.
Í huga mínum er Framtíðarlandið ekki bundið við Ísland eða Íslendinga – og þá allra síst síðustu sort af þjóðerniskennd eins og stundum hefur verið notuð gegn þeim sem hafa mótmælt áformum um stórvirkjanir.
Framtíðarlandið er fyrirheitna landið þar sem virðing fyrir öllu því sem lifir er höfð í hávegum, bæði virðing fyrir mannneskjum og náttúru, landið þar sem hlúð er að því smáa. Það er von um farsæla veröld handa okkur öllum og þeim sem lifa eftir okkar dag. Já, trú á öll börnin sem nú eru að vaxa úr grasi og börnin þeirra. Því hvað annað er framtíðin?
Þessa dagana gefst lítið ráðrúm til að velta henni fyrir sér. Fréttir um loftslagsbreytingar og náttúruhamfarir trufla morgunsopann. Fréttir af blóðugum átökum í Írak og víðar trufla hádegissnarlið. Og fréttir af mannslátum, náttúruspjöllum og launamisrétti frá Kárahnjúkum trufla íslenskar fjölskyldur yfir kvöldmatnum sínum.
Auðvitað er sárt að á tímum sem kalla á nýtt hugarfar skuli á Íslandi sitja ríkisstjórn sem hefur bæði kvittað undir innrásina í Írak og staðið fyrir stórtækum náttúruspjöllum á merku landsvæði sem tilheyrir ekki aðeins Íslendingum heldur öllu mannkyni, rétt eins og Amazon-skógarnir eða ítölsku alparnir.
Íslenska ríkisstjórnin er langt í frá eina skammsýna ríkisstjórnin í heiminum. Hins vegar verður það að teljast sorglegt að þau tækifæri sem felast í fámenninu séu ekki nýtt eftir fremsta megni. Einmitt út af fámenninu ættu allir Íslendingar að hafa tækifæri til að vera þátttakendur í örlagaríkum ákvörðunum og þróa gegnsærri stjórnsýslu en raun ber vitni, ólíkt þjóðum sem búa við þunglamaleg kerfi sökum mannfjölda. Jafnframt því gætum við öll verið virk í utanríkismálum þjóðarinnar, þeim stefnum og straumum sem ríkisstjórnin þarf að bregðast við, og þannig tekið þátt í að skapa nýja heimssýn. Lifandi lýðræði gæti verið einkunnarorð þjóðarinnar ef hún nýtti fámennið sem auðlind til að þróa og betrumbæta hugmyndir án þess að binda sig stöðugt á klafa flokkapólitíkur. Má ekki halda símakosningar um fleira en Júróvisjón, með fullri virðingu fyrir þeirri ágætu skemmtun?
Lítill fugl segir mér að það hefði aldrei verið ráðist í Kárahnjúkavirkjun ef stjórnmálin á Íslandi hefðu verið gegnsærri. Svipað gildir um innrásina í Írak – þess væri óskandi að fólk hefði fengið almennilegt færi á að gaumgæfa ,,upplýsingarnar” sem Bush þóttist hafa við hendina. Meðan við trúum því stöðugt að ráðamenn eða flokksystkini viti allt best er voðinn vís. Á því fékk ég staðfestingu við að lesa Draumalandið, úttekt á samtíðarmálum sem blaðamenn hefðu átt að vera búnir að rannsaka fyrir löngu síðan. Þá sannaðist líka að það má virkilega blása lífi í lýðræðið þegar þúsundir manna fylktu liði í miðbænum og mótmæltu stórvirkjunum.
Skyndilega grillti í framtíðarlandið – og það bjó ekki handan fjallanna heldur uppi á fjallstindi þar sem hjúkrunarfræðingur nokkur teygaði að sér ferskt loftið og brosti framan í heiminn.
Þetta tölvupóstfang er varið gegn ruslpóstsþjörkum, Þú verður að hafa JavaScript virkt til að sjá það.
Að trúa á börnin sín
Um daginn slysaðist ég inn á spítala í Barcelona þar sem mér var skellt í blóðprufu hjá ungri konu með blítt bros. Meðan konan þreifaði eftir æð sagði hún rólyndislega að sig langaði að heimsækja Ísland.
Af hverju? hvíslaði ég með samanpírð augu.
Af því að ég hef séð myndir af landinu. Hún smeygði nálinni undir húðina. Náttúran er hrein og falleg; þar er líka mikið af fjöllum, ég er hrifin af fjöllum.
Síðar um kvöldið rölti hún á milli sjúkrarúma. Leiddi grátbólgna stórfjölskyldu frá rúmi afa gamla, sussaði á fáklædda kærustu vöðvabúntsins í næsta rúmi og snýtti þroskaheftri stúlku sem hafði snökt ákaft þegar stórasystir hennar skaust eftir kaffibolla.
Ég geispaði í rúminu mínu og rifjaði upp að konan hafði sagt mér að hún væri mikið fyrir skíði, göngutúra og klettaklifur, allt sem viðkom fjöllum. Hún bar áhugamálin með sér, stælt en þokkafull í hreyfingum meðan hún sveif um gólfið í hjúkrunarfræðingsgallanum. Það hvarflaði að mér að hún ætti sér sitt framtíðarland sem birtist henni á næturvöktum, land þar sem mannúð og náttúruvernd væru hafðar að leiðarljósi.
Í huga mínum er Framtíðarlandið ekki bundið við Ísland eða Íslendinga – og þá allra síst síðustu sort af þjóðerniskennd eins og stundum hefur verið notuð gegn þeim sem hafa mótmælt áformum um stórvirkjanir.
Framtíðarlandið er fyrirheitna landið þar sem virðing fyrir öllu því sem lifir er höfð í hávegum, bæði virðing fyrir mannneskjum og náttúru, landið þar sem hlúð er að því smáa. Það er von um farsæla veröld handa okkur öllum og þeim sem lifa eftir okkar dag. Já, trú á öll börnin sem nú eru að vaxa úr grasi og börnin þeirra. Því hvað annað er framtíðin?
Þessa dagana gefst lítið ráðrúm til að velta henni fyrir sér. Fréttir um loftslagsbreytingar og náttúruhamfarir trufla morgunsopann. Fréttir af blóðugum átökum í Írak og víðar trufla hádegissnarlið. Og fréttir af mannslátum, náttúruspjöllum og launamisrétti frá Kárahnjúkum trufla íslenskar fjölskyldur yfir kvöldmatnum sínum.
Auðvitað er sárt að á tímum sem kalla á nýtt hugarfar skuli á Íslandi sitja ríkisstjórn sem hefur bæði kvittað undir innrásina í Írak og staðið fyrir stórtækum náttúruspjöllum á merku landsvæði sem tilheyrir ekki aðeins Íslendingum heldur öllu mannkyni, rétt eins og Amazon-skógarnir eða ítölsku alparnir.
Íslenska ríkisstjórnin er langt í frá eina skammsýna ríkisstjórnin í heiminum. Hins vegar verður það að teljast sorglegt að þau tækifæri sem felast í fámenninu séu ekki nýtt eftir fremsta megni. Einmitt út af fámenninu ættu allir Íslendingar að hafa tækifæri til að vera þátttakendur í örlagaríkum ákvörðunum og þróa gegnsærri stjórnsýslu en raun ber vitni, ólíkt þjóðum sem búa við þunglamaleg kerfi sökum mannfjölda. Jafnframt því gætum við öll verið virk í utanríkismálum þjóðarinnar, þeim stefnum og straumum sem ríkisstjórnin þarf að bregðast við, og þannig tekið þátt í að skapa nýja heimssýn. Lifandi lýðræði gæti verið einkunnarorð þjóðarinnar ef hún nýtti fámennið sem auðlind til að þróa og betrumbæta hugmyndir án þess að binda sig stöðugt á klafa flokkapólitíkur. Má ekki halda símakosningar um fleira en Júróvisjón, með fullri virðingu fyrir þeirri ágætu skemmtun?
Lítill fugl segir mér að það hefði aldrei verið ráðist í Kárahnjúkavirkjun ef stjórnmálin á Íslandi hefðu verið gegnsærri. Svipað gildir um innrásina í Írak – þess væri óskandi að fólk hefði fengið almennilegt færi á að gaumgæfa ,,upplýsingarnar” sem Bush þóttist hafa við hendina. Meðan við trúum því stöðugt að ráðamenn eða flokksystkini viti allt best er voðinn vís. Á því fékk ég staðfestingu við að lesa Draumalandið, úttekt á samtíðarmálum sem blaðamenn hefðu átt að vera búnir að rannsaka fyrir löngu síðan. Þá sannaðist líka að það má virkilega blása lífi í lýðræðið þegar þúsundir manna fylktu liði í miðbænum og mótmæltu stórvirkjunum.
Skyndilega grillti í framtíðarlandið – og það bjó ekki handan fjallanna heldur uppi á fjallstindi þar sem hjúkrunarfræðingur nokkur teygaði að sér ferskt loftið og brosti framan í heiminn.
Þetta tölvupóstfang er varið gegn ruslpóstsþjörkum, Þú verður að hafa JavaScript virkt til að sjá það.