Rányrkja á Hellisheiði
Skrifað af Framtíðarlandinu 30. október 2007
Í tilefni af frummatsskýrslu um virkjanir OR á Hellsheiði vill Framtíðarlandið vekja máls á eftirfarandi:
Það er sláandi að í frummatsskýrslunni kemur fram að orkuvinnslan sé „ágeng“, eins og það er kallað. Á mannamáli heitir það að vinnslan stendur ekki undir sér til lengri tíma, heldur mun hitastig og vatnsborð fara stöðugt lækkandi.
Í Bitruvirkjun er enda gert ráð fyrir að bora fyrst 27 vinnsluholur en síðan nýja holu á um það bil 3 ára fresti til að mæta minnkandi framleiðslugetu. Sambærileg vinnsla er einnig fyrirhuguð í Hverahlíðarvirkjun. Ef auðlindin sem um ræðir væri fiskur í sjónum væri þetta kallað rányrkja.
Þó er í skýrslunum staðhæft að um sjálfbæra vinnslu sé að ræða. Því er haldið fram að kynslóðir framtíðarinnar muni hafa aðgang að þróaðri tækni sem geri þeim kleift að sækja sjálfar orku í iður jarðar á þessum svæðum, þó svo að þessi tiltekna nýting éti sjálfa sig upp á einhverjum áratugum.
Á öðrum vettvangi hefur komið fram að þessi nýtingaraðferð – að nýta jarðvarma eingöngu til raforkuvinnslu – þýðir að um 88% orkunnar sem kemur upp er hent í formi varma út í umhverfið. Fari svo fram sem heldur verður Íslendingum æ erfiðara að rökstyðja að orkuvinnsla þeirra sé „sjálfbær“, en gagnrýnisraddir heyrast nú æ oftar um að þetta hugtak sé gróflega misnotað hér á landi, einkum í kynningarskini gagnvart hugsanlegum erlendum orkukaupendum.
Það má draga í efa að það sé almennt viðurkennd staðreynd í huga almennings að fyrirhugað sé að nýta jarðhitasvæði landsins þannig að mokað sé upp úr þeim eins og námu í 3-5 áratugi, 88% auðlindarinnar verði hent vegna aðstæðna, og að afgangnum sé ráðstafað í orkusölu til fáeinna álvera.
Góð ímynd Íslands er auðlind, en sé hún notuð án innistæðu verður hún fljótt uppurin, rétt eins og borholurnar á Hellisheiði.
Frummatsskýrslunar eru til skoðunar hér:
http://www.skipulag.is/focal/webguard.nsf/key2/frummatsskyrsla.html
Í tilefni af frummatsskýrslu um virkjanir OR á Hellsheiði vill Framtíðarlandið vekja máls á eftirfarandi:
Það er sláandi að í frummatsskýrslunni kemur fram að orkuvinnslan sé „ágeng“, eins og það er kallað. Á mannamáli heitir það að vinnslan stendur ekki undir sér til lengri tíma, heldur mun hitastig og vatnsborð fara stöðugt lækkandi.
Í Bitruvirkjun er enda gert ráð fyrir að bora fyrst 27 vinnsluholur en síðan nýja holu á um það bil 3 ára fresti til að mæta minnkandi framleiðslugetu. Sambærileg vinnsla er einnig fyrirhuguð í Hverahlíðarvirkjun. Ef auðlindin sem um ræðir væri fiskur í sjónum væri þetta kallað rányrkja.Þó er í skýrslunum staðhæft að um sjálfbæra vinnslu sé að ræða. Því er haldið fram að kynslóðir framtíðarinnar muni hafa aðgang að þróaðri tækni sem geri þeim kleift að sækja sjálfar orku í iður jarðar á þessum svæðum, þó svo að þessi tiltekna nýting éti sjálfa sig upp á einhverjum áratugum.
Á öðrum vettvangi hefur komið fram að þessi nýtingaraðferð – að nýta jarðvarma eingöngu til raforkuvinnslu – þýðir að um 88% orkunnar sem kemur upp er hent í formi varma út í umhverfið. Fari svo fram sem heldur verður Íslendingum æ erfiðara að rökstyðja að orkuvinnsla þeirra sé „sjálfbær“, en gagnrýnisraddir heyrast nú æ oftar um að þetta hugtak sé gróflega misnotað hér á landi, einkum í kynningarskini gagnvart hugsanlegum erlendum orkukaupendum.
Það má draga í efa að það sé almennt viðurkennd staðreynd í huga almennings að fyrirhugað sé að nýta jarðhitasvæði landsins þannig að mokað sé upp úr þeim eins og námu í 3-5 áratugi, 88% auðlindarinnar verði hent vegna aðstæðna, og að afgangnum sé ráðstafað í orkusölu til fáeinna álvera.
Góð ímynd Íslands er auðlind, en sé hún notuð án innistæðu verður hún fljótt uppurin, rétt eins og borholurnar á Hellisheiði.
Frummatsskýrslunar eru til skoðunar hér:
http://www.skipulag.is/focal/webguard.nsf/key2/frummatsskyrsla.html
